tien euro

Consumeren is uiteindelijk iets erg geks. Met tien euro kan ik mij dingen veroorloven die tot enkele eeuwen geleden onder de noemer ‘magie’ zouden zijn gevallen.

Ik heb voor Kerstmis een Che Guevara-T-shirt gekregen van mijn vader.
Ik beken, ik ben niet bepaald verlegen als het aankomt op mijn politieke overtuigingen. Iedereen die mij een beetje kent, zal waarschijnlijk weten dat ik wat linkser ben dan de gemiddelde medemens. Wie mij iets beter kent, zal ook weten dat ik een zekere fascinatie heb met Che Guevara. Maar slechts enkelingen zullen, in tegenstelling tot mijn vader, weten dat ik walg van Che Guevara-T-shirts.Tieneuro

Mijn uitspraken beginnen vast paradoxaal te klinken, dus laat het me op een andere manier verwoorden. Ik ben gek op revolutionaire films: ‘V for Vendetta’, ‘The Matrix’, zelfs ‘The Hunger Games’ kan ik appreciëren voor zijn revolutionaire motieven. Noem mij oubollig, maar ik hou van verhalen waarin David het durft op te nemen tegen Goliath. Of de nerd die zijn pestkop na al die jaren onder ogen komt. Een onderdrukt volk dat samenspant tegen het systeem en schreeuwt “Wir sind das Volk!” geeft mij altijd kippenvel.

Toch denk ik dat ik in heel mijn leven maar één revolutionaire film gezien heb die zichzelf, en misschien ook wel revoluties, begreep.

lees verder