miniopus

Zonder een held doet alles pijn.

 

Gevuld van gouden kalven dromen

Bouwen we het podium

Van onze eigen hoofdrol

Voor het gemak een keer zonder antagonist.

 

Ideeën over het Goede sijpelen

Bij ons naar binnen.

Ze zoeken de kale kamers

Van ons bestaan.

Daar praten ze met muren en

Knikken ze instemmend als alles

Weer bij hen terugkomt.

 

We vullen gaten

Pleisteren scheuren

Isoleren ons hart

Door ons rustige niets

Te vervangen

Met het geluid van iets.

 

Pak elkaars handen en deel je klamme

Zweet met de ander die met een rode

Blos op zijn wangen naar je ogen kijkt

En daar ondersteboven zichzelf terugvindt.

 

Zonder je af, net zo ver tot er niets anders is dan

Bladeren langs bladeren

Takken tegen takken

Water over stenen

Het zachte gepiep

Van het kuikentje

In de bek

Van de reiger.

 

Begrijp je omgeving maar ontken dat we doen alsof.

Doe soms je ogen dicht in dit geweld maar

Open ze snel genoeg om nooit de wegstervende voetstappen

Te horen van een echo die je lichaam verlaat.


Twee jaar geleden is Rens van Hoogdalem (1995) begonnen met het voordragen van zijn poëzie. Zijn gedichten verschenen onder meer in Het Gezeefde Gedicht en het Meandermagazine. Op dit moment rondt hij zijn studies Wijsbegeerte en Nederlandse Taal en Cultuur af aan de Universiteit Utrecht.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s